Wat houdt thuisbegeleiding in?

Mobiele en ambulante begeleiding is de grootste opdracht. Bij mobiele begeleiding komt de begeleider thuis bij mensen met visuele beperkingen om te luisteren naar hun vragen en hiermee aan de slag te gaan.

Die vragen kunnen heel concreet zijn: braille leren, een hulpmiddel leren gebruiken, zelf je potje leren koken, je huis en papieren in orde leren houden, de weg naar de bakker of het café leren kennen, uitzoeken wat je kan doen in je vrije tijd.

De begeleider kan je wegwijs maken in de doolhof van rechten en plichten die mensen met een beperking hebben.

Heel dikwijls blijft er een vraag om te luisteren naar het verhaal over het verlies van mogelijkheden… en over het zoeken naar herstel.

Personen in de omgeving van mensen met een visuele beperking kunnen vaak informatie, hulp en ondersteuning gebruiken.

Als het nodig is, wordt samenwerking opgebouwd met andere hulpverleners en diensten, zoals diensten gezinshulp.

Gerichte doorverwijzing naar andere ondersteuningsvormen ( geestelijke gezondheidszorg, ondersteuning bij wonen, enz.) hoort tot de opdracht van thuisbegeleiding.

Het verhaal van Anita:

Ze is 44 jaar, getrouwd met Frank, moeder van twee grotere kinderen die nog studeren.
Zelf gaf ze veertien jaar les in het middelbaar onderwijs aan de afdeling toerisme.
Twee jaar geleden ontdekte ze dat ze veel slechter zag. Een half jaar later kreeg ze de diagnose te horen. Er is geen behandeling mogelijk voor haar probleem en ze zal waarschijnlijk blind worden.

Ze is nu al een jaar thuis. Ze zou terug willen gaan werken maar twijfelt of dat zal kunnen. Lezen op de computer gaat traag. Ze voelt zich onhandig en heeft moeite om zich te verplaatsen in een niet-vertrouwde omgeving. Het huishouden lukt nog min of meer, maar…‘als dat alles is wat ze kan’…
Na een telefoontje met het vlaamsoogpunt van BLL komt er iemand bij haar langs. Ze kan haar vragen stellen.

Wat ze wil weten is of er hulpmiddelen zijn waarmee ze haar werk kan hervatten.
Hebben ze tips om haar administratie te organiseren?
Kennen ze nog mensen zoals zij en wat doen die met hun leven?

In latere gesprekken, met haar man erbij, kunnen ze praten over de grote impact die de visuele beperking op hen allebei heeft …

Thuisbegeleiding zal niet altijd meteen op al deze vragen antwoorden kunnen geven.
De thuisbegeleidster blijft wel als contactpersoon beschikbaar voor gesprekken en om concrete adviezen te geven over het omgaan met visuele beperkingen.
Anita wordt uitgenodigd voor groepsactiviteiten.
Ze maken samen met haar een programma voor het verbeteren van haar mobiliteit. Ze leert hulpmiddelen kennen en ermee werken.

Stilaan komt er weer uitzicht op betere dagen, na een moeilijke tijd.

Jonge volwassenen en thuisbegeleiding

Jonge volwassenen (18 – 30 jaar) met een visuele beperking hebben vaak vragen over zelfstandig gaan wonen, geschikt werk of een dagbesteding vinden, relaties en seksualiteit, enz. Voor hen ontwikkelt BLL in het kader van thuisbegeleiding specifieke ondersteuningsprogramma’s met individuele begeleiding en groepsactiviteiten.